Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2009

Ζώσα τέχνη

Ποδαρικό έγινε από τον Γιώργο Πολίτη, με τον οποίο έχω την τιμή και την ευτυχία να συνεργάζομαι στο ιστολόγιο, ύστερα από πρόσκλησή του. Πάντα τέτοιες ιδέες να έχετε, για να γινόμαστε και εμείς και ο κόσμος καλύτεροι.

Μεσοβδόμαδα, λοιπόν, τα μικρά μας εγκαίνια. Καθετί έχει τη θέση του στον κόσμο με ημέρες που κυμαίνονται από μια μίζερη Δευτέρα μέχρι ένα ολοζώντανο Σάββατο. Τετάρτη, και η τέχνη είναι παρούσα σε κάθε μέρα της ζωής μας. Δεν πρόκειται για μια ουτοπιστική σκέψη. Η τέχνη πηγάζει από την κοινωνία, απευθύνεται στην κοινωνία και νοηματοδοτείται με την επικοινωνία, γεγονός που επαληθεύεται με μικρές καθημερινές σκέψεις. Τέχνη δεν είναι ένας πίνακας κλεισμένος σε ένα εργαστήρι ή καταχωνιασμένος σ' ένα πατάρι. Τέχνη δεν είναι το χειρόγραφο ενός βιβλίου σε ένα κλειδωμένο συρτάρι. Ζώσα τέχνη είναι εκείνη, που ο εμπνευσμένος και ταλαντούχος δημιουργός είναι μέρος του κοινωνικού στερεώματος, εκθέτει τα έργα του στους συν-κοινωνούς του και εκτίθεται ο ίδιος σε ένα κοινό, το οποίο τον κρίνει. Εν τέλει, η τέχνη είναι το θαύμα της επικοινωνίας. Διεπίδραση μεταξύ του καλλιτεχνήματος και του κοινού, το οποίο κοινό επεξεργάζεται το καλλιτέχνημα και μπορεί εκ νέου να δημιουργήσει, ανανεώντας τη ροή ενός τόσο σημαντικού και ζωογόνου "φαύλου κύκλου".

Η τέχνη είναι, λοιπόν, παρούσα στις πιο σημαντικές και πιο ασήμαντες στιγμές μας. Στο αυτοκίνητο την ώρα του μποτιλιαρίσματος με ένα τραγούδι που θα αλληλεπιδράσει με μας, στο καθημερινό μας περπάτημα, με ένα ξεχασμένο γλυπτό σε ένα πάρκο που δεν είχε πάρει ποτέ το μάτι μας, σε μία έκθεση ζωγραφικής, στον τίτλο του βιβλίου που κρατάει ο περαστικός. Στο βαλς ενός γάμου, στον πίνακα ενός συλλέκτη, στην επίσκεψη στο μουσείο της Ακρόπολης. Η τέχνη, δηλαδή, είμαστε εμείς, πρόθυμοι να επικοινωνήσουμε και να δημιουργήσουμε - έστω και μια σκέψη, έστω κι ένα συναίσθημα. Κι αυτό δημιουργία είναι.

Τέχνης Θέ(α)σις

Εδώ θα γράφουμε για ... τέχνη (και όχι μόνο...) μαζί με την Κατερίνα Λεμούσια.
Είναι ιδιαίτερη τιμή και χαρά για μένα, που η Κατερίνα δέχθηκε να γράφει εδώ.

Καθήσαμε πριν αρκετό καιρό, όταν σχεδιάζαμε το blog αυτό, να βρούμε έναν κατάλληλο τίτλο. Μετά από διάφορες σκέψεις, καταλήξαμε στην πρόταση της Κατερίνας: Τέχνης Θέ(α)σις...

Πρόκειται να βλέπουμε και να σχολιάζουμε ζητήματα τέχνης (άρα... θέασις).
Σκοπεύουμε να παίρνουμε θέση (άρα... θέσις).
Θα θέλαμε να επικοινωνούμε με σας (άρα, περιμένουμε να γράφετε κι εσείς τη γνώμη σας).

Let the show begin!